شد زنی زیبا و شوخ و ناشناس

روشنی ها پیش چشمش تار شد

آرزویی ، همچو نقشی نیمه رنگ

سر کشید و جان گرفت و زنده شد

چهره اش در تیرگی تابنده شد

دیده اش در چهره زن خیره ماند

وه ، چه زیبا و چه مهر آمیز بود