خست با دندان لب او را ، ولی

دامنش را بر دو چشم تر گرفت

بوسه زد بر چهره زیبای او

بوسه زد ، اما به دست خویش زد

بر لبان تشنه خود نیش زد

گرمی شب ، زوزه سگ های شهر

پرده رویای او را پاره کرد