پولک زر بر پرند جامه او بود

آتش شوقی در آن گروه برانگیخت

لرزه شادی فکند بر تن مستان

جلوه آن سینه برهنه چون عاج

پرتو خورشید صبح و برکه مواج

آن کمر همچو مار گرسنه پیچان

صافی و لغزنده همچو لجه سیماب