صافی و لغزنده همچو لجه سیماب

پولک زر بر پرند جامه او بود

پرتو خورشید صبح و برکه مواج

آن کمر همچو مار گرسنه پیچان

ران فریبا ز چاک دامن شبرنگ

چون ز گریبان شب ، سپیدی ی مهتاب

رقص به پایان رسید و باده پرستان