ران فریبا ز چاک دامن شبرنگ

پرتو خورشید صبح و برکه مواج

آن کمر همچو مار گرسنه پیچان

صافی و لغزنده همچو لجه سیماب

چون ز گریبان شب ، سپیدی ی مهتاب

رقص به پایان رسید و باده پرستان

دست به هم کوفتند و جامه دریدند