آه که باید ازین گروه ستمگر

سوخته اندر نهان و دوخته لب را

اوست که چون شمع با زبانه حسرت

رقص کنان پیش خلق ، سوخته شب را

داد دل زار و خسته را بستاند

شاید از این پس ، از این خرابه دلگیر

پای به زنجیر بسته را برهاند