به بیغوله یی دید فرزند را

به غمخانه تیره خامشان

پدر ، شادمان ، همره رهنما

شتابان به دیدار کودک دوید

چه دیدن ! که ای کاش هرگز ندید

پسر ، لیک چون دختران ، دلفریب

دو رخ پرز گلگونه ، چون دلبران