بر سرنوشت خویش خداوندی

صد ره فزون به موسم فردایی

این سان که در جبین تو می بینم

کرسی نشین خانه شورایی

در کار خویش آگه و دانایی

ای زن ! به اتفاق ، کنون می کوش

کز تنگنای جهل برون آیی