در خاطرش هنوز نشانی هاست

قلب خموش و سینه آرامش

تابوت عشق و گور جوانی هاست

اما از آن گذشته بی حاصل

زن نیست او ، که شمع شب افروزی ست

روشن چو روز کرده حریمی را

از عمر خویش و عمر شبی تاریک