گهی عقل آید و رندانه گوید

به خود گویم که این دام فریب است

خدایا حال من دانی که داند ؟

نگون بختی که در شهری غریب است

که با آن سرکشی ها رام گشتی

گذشت زندگی درمان خامی ست

متین و پخته و آرام گشتی