به اشکی یا به آهی یا نگاهی

دلم پر خون شد و چشمم پر از اشک

غرورم پست شد ، نابود شد ، مرد

نمی دانم ز من پاسخ چه بودش

همین دانم که او این نکته دریافت

ز جان دردمند بیگناهی

مگو کز شعله دیوانه تو