ایستاده در شعاع سرخ رنگ

بی خبر از ماجرای آسمان

می کند با دلبری خنیاگری

سروها و کاج های سبزگون

سبز پوشان کرده بر سر ، گوییا

پرنیانی چادر سرخ قشنگ

سوده شنگرف می پاشد سپهر