زین پاره دل چه ماند که مژگان بلند ها

گر سرو را بلند به گلشن کشیده اند

کوتاه پیش قد بت من کشیده اند

چندین پی رفویش به سوزن کشیده اند

امروز سر به دامن دیگر نهاده اند

آنان که از کفم دل و دامن کشیده اند