ازین غمی که چنین سینه سوز سیمین است

که آرزوی فریبنده محال منی

هوای سرکشی ای طبع من ، مکن ! که دگر

اسیر عشقی و مرغ شکسته بال منی

چه گویمت ؟ که تو خود باخبر ز حال منی