این سر بلاکش را کج خیالی از این روست

صفحه خیالم را نقش آن کمان ابروست

چشم و روی او با هم سازگار و من حیران

کاین سپیدی بخت است آن سیاهی ی جادوست

عقل ره نمی جوید در خیال مغشوشم