درین محاسبه حاشا که اشتباه کنم

نیم چو پرتو مهتاب تا نخوانده ، شبی

به کنج خوابگهت جست و جوی راه کنم

ز عمر ، صحبت اهل دلی ست حاصل من

به غیر دوست که نازش به عالمی ارزد

نیاز پیش کسی گر برم ، گناه کنم

خمیده پشت ، چو نرگس ، نمی توانم زیست