به غیر دوست که نازش به عالمی ارزد

به کنج خوابگهت جست و جوی راه کنم

ز عمر ، صحبت اهل دلی ست حاصل من

درین محاسبه حاشا که اشتباه کنم

نیاز پیش کسی گر برم ، گناه کنم

خمیده پشت ، چو نرگس ، نمی توانم زیست

درین امید که از تاج زر کلاه کنم