خمیده پشت ، چو نرگس ، نمی توانم زیست

درین محاسبه حاشا که اشتباه کنم

به غیر دوست که نازش به عالمی ارزد

نیاز پیش کسی گر برم ، گناه کنم

درین امید که از تاج زر کلاه کنم

نخفت دیده سیمین ز تاب دوری دوست

به صدق دعویش ای شب ! تو را گواه کنم