کان یادگار دوری ی عاشق گداز اوست»

«چشمم زند به شعله این، بوسه نگاه

کاین پر فروغ خاطره دلنواز اوست»

«خشمم زند به پیکر آن، سیلی ی عتاب

این است آن شبی که به ناگاه بوسه زد

بر چهر لاله رنگ ز شرم و حیای من

این است آن دمی که به ناگاه پا کشید