گاه از من سودازده سرگشته تری هست

گفتی که:«- مرا با تو نه سری، نه سری هست.»

گر سر و سری نیست، نهانی نظری هست.

گرداب شکیباییم آموخت که دیدم

برگی ست که پیچان به کف باد خزان است

گر در همه شهر چو من در به دری هست

گشتند پی فتنه بر هر گوشه این شهر