باز دیروز جهد می کردی

که «مرا هیچ دوست می داری؟»

گونه ام گرم شد ز سرخی ی شرم

شاد و سرمست گفتمت «آری!»

که ز عهد قدیم یاد آرم

سرد و بی اعتنا تو را گفتم

که «دگر دوستت نمی دارم!»