که ز عهد قدیم یاد آرم

گونه ام گرم شد ز سرخی ی شرم

شاد و سرمست گفتمت «آری!»

باز دیروز جهد می کردی

سرد و بی اعتنا تو را گفتم

که «دگر دوستت نمی دارم!»

ذره های تنم فغان کردند