لیک خاموش ماندم و آرام

کاین سخن در شمار باور نیست

جز تو، دانند عالمی که مرا

در دل و جان هوای دیگر نیست

ناله ها را شکسته در دل تنگ

تا تپش های دل نهان ماند

سینه خسته را فشرده به چنگ