که «دلم کی ز مهر خالی بود؟»

تا تپش های دل نهان ماند

سینه خسته را فشرده به چنگ

در نگاهم شکفته بود این راز

لیک تا پوشم از تو، دیده من

برگل رنگ رنگ قالی بود

«دوستت دارم و نمی گویم