افسوس می خورم که چرا دستم

خورشید گرم نیمه پاییزست

از روزن دو چشم تو می بینم

آن عالمی که دلکش و دلخواه است

از دامن امید تو کوتاه است

ایینه دو چشم درخشانت

راز مرا به من بنماید باز