چو حلقه بازوی من، تنگ، گرد پیکر توست

که من به گوشه خلوت، چه عالمی دارم

تو دل نداری و غم هم نداری اما من

خوشم از اینکه دلی دارم و غمی دارم

حسود جان بسپارد که خاتمی دارم

به سر بلندی ی خود واقفم، ز پستی نیست

به پشت خویش اگر چون فلک خمی دارم