به سر بلندی ی خود واقفم، ز پستی نیست

خوشم از اینکه دلی دارم و غمی دارم

چو حلقه بازوی من، تنگ، گرد پیکر توست

حسود جان بسپارد که خاتمی دارم

به پشت خویش اگر چون فلک خمی دارم

ز سیل کینه دشمن چه غم خورم سیمین؟

که همچو کوهم و بنیان محکمی دارم