لاجرم از بهر دشمن کاش خاری داشتم

ای که گفتی انتظار از مرگ جانفرساتر است!

کاش جان می دادم اما انتظاری داشتم

شاخه عمرم نشد پر گل که چیند دوستی

خسته و آزرده ام، از خود گریزم نیست، کاش

حالت از خود گریز چشمه ساری داشتم

نغمه سر داده در کوهم، به خود برگشته ام