خسته و آزرده ام، از خود گریزم نیست، کاش

کاش جان می دادم اما انتظاری داشتم

شاخه عمرم نشد پر گل که چیند دوستی

لاجرم از بهر دشمن کاش خاری داشتم

حالت از خود گریز چشمه ساری داشتم

نغمه سر داده در کوهم، به خود برگشته ام

کی به سوی غیر خود راه فراری داشتم