کس ز سکر نگاه، باده نریخت

شب شکست و سحر به جای نماند

آه، ای دل! تو ژرف دریایی

هیچ کس درنیافت راز تو را

ساغر دلکش نیاز تو را

سوختی... سوختی ز گرمی ی عشق

همه چون یخ فسرده ات گفتند