سوختی... سوختی ز گرمی ی عشق

هیچ کس درنیافت راز تو را

کس ز سکر نگاه، باده نریخت

ساغر دلکش نیاز تو را

همه چون یخ فسرده ات گفتند

هر تپش از تو جان سختی داشت

خلق، خاموش و مرده ات گفتند