یاد او می دمدم جان به رگ و پوست هنوز

هر چه او خواست، همان خواست دلم بی کم و کاست

گرچه راضی نشد از من دل آن دوست هنوز

گر چه با دوری ی او زندگیم نیست، ولی

بر سرو سینه من بوسه گرمش گل کرد

جان حسرت زده زان خاطره خوشبوست هنوز.

رشته مهر و وفا شکر که از دست نرفت