جان حسرت زده زان خاطره خوشبوست هنوز.

گر چه با دوری ی او زندگیم نیست، ولی

یاد او می دمدم جان به رگ و پوست هنوز

بر سرو سینه من بوسه گرمش گل کرد

رشته مهر و وفا شکر که از دست نرفت

بر سر شانه من تاری از آن موست هنوز

بکشد یا بکشد، هر چه کند دم نزنم