رشته مهر و وفا شکر که از دست نرفت

یاد او می دمدم جان به رگ و پوست هنوز

بر سرو سینه من بوسه گرمش گل کرد

جان حسرت زده زان خاطره خوشبوست هنوز.

بر سر شانه من تاری از آن موست هنوز

بکشد یا بکشد، هر چه کند دم نزنم

مرحبا عشق که بازوش به نیروست هنوز