بر سر شانه من تاری از آن موست هنوز

بر سرو سینه من بوسه گرمش گل کرد

جان حسرت زده زان خاطره خوشبوست هنوز.

رشته مهر و وفا شکر که از دست نرفت

بکشد یا بکشد، هر چه کند دم نزنم

مرحبا عشق که بازوش به نیروست هنوز

هم مگر دوست عنایت کند و تربیتی