مرحبا عشق که بازوش به نیروست هنوز

رشته مهر و وفا شکر که از دست نرفت

بر سر شانه من تاری از آن موست هنوز

بکشد یا بکشد، هر چه کند دم نزنم

هم مگر دوست عنایت کند و تربیتی

طبع من لاله صحرایی ی خودروست هنوز

با همه زخم که سیمین به دل از او دارد