ای اخگر نهفته به خاکستر!

مهتاب دیدگان که می خندد؟

وآن بوسه های خامش پنهانت

راه سخن به لعل که می بندد؟

فریاد! از برای که می سوزی؟

افسرده می شوی و نمی دانم

پنهان ز ماجرای که می سوزی