ای غنچه جوانی و سر مستی!

در دست عاج فام که پنهان کرد؟

ای موج ناغنوده، کدامین عشق

سرگشته ات ز گردش توفان کرد؟

نشکفته، از چه سوخته گلبرگت؟

گر اشک دیده می کندت شاداب

بگذار ره ببندم بر مرگت!