سحر به دامن یادت سرشک من آویخت

ز بام غیر تو را همچو اختر آویزد

به خانه گذر چه اسیرم، خیال من با توست

درخت بارور از بام و در سر آویزد

چو شبنمی که به دامان گل درآویزد