ز شمع شعر من این عطر عشق نیست شگفت

سجاف ابر زری هر سحر به سوزن خویش

صراحیم که نشستم به بزم غیر و رواست

که سرخوشش کنم از خون سرخ گردن خویش

که شعله یی ست که بر می فروزدم از تن خویش.