همین دانم که در دل هر چه دارم

نمی دانی چو خوب و مهربان است

نمی دانی به خلوتگاه رازم

خیال دلکشش چون می نشیند

به جز او جمله بیرون می نشیند

ز یادم می برد با خنده یی گرم

جهان را با غم بود و نبودش