به جز او جمله بیرون می نشیند

نمی دانی به خلوتگاه رازم

خیال دلکشش چون می نشیند

همین دانم که در دل هر چه دارم

ز یادم می برد با خنده یی گرم

جهان را با غم بود و نبودش

نمی دانی چه شادی آفرین است