نه غنچه خنده کرد و نه گل رنگ و بو گرفت

از اشک من شکفته شود قلبت از غرور

آری، ز شبنم است که گل آبرو گرفت

خورشید اوفتاده در آبم؛ ز نور من

یاران! نماز کیست به جا؟ پارسای شهر

یا آن شهید عشق که از خون وضو گرفت؟

از مدعی گریختم و دربه در شدم