چه غم؟ که رونق باغی ز باغبانی ی ماست

اگر چه هر غزلی همچو شعله ما را سوخت

فروغ عشق، چو مشعل، ز صد زبانی ی ماست

اگر چه لاله ما شد ز خون دل سیراب

به گور مهر، شبانگه، به خون سرخ شفق

نوشته قصه پر دردی از جوانی ی ماست

شبی به مهر بجوش و ببین که چرخ حسود