من نه آن پروانه ام کز شوق شمعش بال سوخت

بر رخ این شبنم به امید سحر افشانده ام

از کنارت حاصلم غیر از پریشانی نبود

گر چه در پایت به سان موج سر افشانده ام

آن گلم کز سوز دی بر خاک پر افشانده ام

چون گهر در حلقه بازوی من چندی بمان

کز فراغت عمری از مژگان گهر افشانده ام