ای نهال شعر سیمین، برگ و بارت سرخ بود

آن گلم کز سوز دی بر خاک پر افشانده ام

چون گهر در حلقه بازوی من چندی بمان

کز فراغت عمری از مژگان گهر افشانده ام

زان که در پایت بسی خون جگر افشانده ام