گشت زمان از آن همه بی تابیم نکاست

یک شامگه ز گوشه بامم پرید و رفت

او رفت و دل به دلبرکان دگر سپرد

تنها منم که دل به دگر کس نبسته ام

گویی هنوز بر سر آتش نشسته ام

یک دم نشد که یاد وی از سر به در کنم

همواره پیش دیده من نقش روی اوست