خاصه که این بیچاره را کز سوی ایشان می رسد

ای خانه را گشته گرو تو سایه پروردی برو

کز آفتاب آن سنگ را لعل بدخشان می رسد

گه خونی و خون خواره ای گه خستگان را چاره ای

امروز مستان را بجو غیبم ببین عیبم مگو

زیرا ز مستی های او حرفم پریشان می رسد