غرق خون شد دل من، جام صفت، گر چه لبم

گر چه با آینه خویی سر کار تو نبود

با من این سنگدلی نیز قرار تو نبود

آشنا با دو لب باده گسار تو نبود

چرخ، در پیش رخت، اینه ماه گرفت

کس سرافرازتر از آینه دار تو نبود