خورشید اگر در گور شد عالم ز تو پرنور شد

صوفی چرا هوشیار شد ساقی چرا بی کار شد

مستی اگر در خواب شد مستی دگر بیدار شد

چشم خوشت مخمور شد چشم دگر خمار شد

گر عیش اول پیر شد صد عیش نو توفیر شد

چون زلف تو زنجیر شد دیوانگی ناچار شد